عيسى بن عبداللّه بن مالك از عمر بن خطاب روايت مىكند كه از پيامبر خدا شنيدم كه مىفرمود : اى مردم ! من جلودار شما هستم و شما كنار حوض بر من وارد خواهيد شد ، حوضى كه گستردگىاش از صنعا تا بُصرى است و به عدد ستارگان ، جام زرين در آن است ؛ هنگامى كه بر من وارد مىشويد من دربارهء ثقلين از شما سؤال خواهم كرد پس با تأمل و دقت بنگريد كه در اين دو چگونه جانشينم خواهيد بود ، ريسمان بزرگ‌تر كتاب خداست كه يك سويش به دست خدا و سوى ديگرش به دست شماست ، پس به آن چنگ زنيد و دگرگون نگرديد [ و ريسمان كوچكتر ] عترتم اهل بيتم . هر آينه و خداى لطيف آگاه به من خبر داده كه اين دو هرگز از هم جدا نشوند تا كنار حوض بر من وارد شوند . عمر بن خطاب مىگويد : به پيامبر گفتم : يا رسول اللّه ! عترت تو چه كسانى هستند ؟ فرمود : اهل بيتم از فرزندان على و فاطمه و حسن و حسين نُه تن از صلب حسين كه امامانى نيكوكارند و اينان عترت من از گوشت و خون من هستند . روايت چهارم : مُوسى بنُ عَبدِ ربه : سَمِعتُ الْحُسَينَ بنَ عَلِىٍّ يَقُولُ فِى مَسجِدِ النَّبِىِّ - وَذلِكَ فِى حَياةِ أبيهِ عَلىّ عليه السلام : - سَمِعتُ رَسُولَ اللّهِ يَقولُ : ألا إنَّ أهلَ بَيتِي أمانٌ لَكُمْ فَأَحِبُّوهُم لِحُبّى ، وَتَمَسَّكُوا بِهِم لَنْ تَضِلّوا . قيل : فَمَن أهْلُ بَيتِكَ يَا نَبِىَّ اللّهِ ؟ قَالَ : عَلِىٌّ وَسِبْطَاىَ وَتِسعَةٌ مِن وُلدِ الْحُسَينِ ، أئِمَةٌ امَنَاءُ مَعصُومُونَ ، ألا إنَّهُم أهلُ بَيتِى وَعِترَتِى مِنْ لَحمِى وَدَمِى « 1 » .

--> ( 1 ) - كفاية الأثر : 170 ؛ بحار الأنوار : 36 / 341 ، باب 41 ، حديث 207 ( با اندكى تفاوت ) .